Fenerbahçeli gururludur...
Onun için hediye edilmiş, karşısında mücadele etmeyen bir rakibe karşı kazanılmış maç, kupa, başarı vs. ne varsa, istemez.
Ve işte Fenerbahçe büyüklüğü onun için adı konamaz bir olgudur.
Fenerbahçeli hiç bir rakibinin "kendisine yatmasını" istemez.
İstediği tek ve adalet duygusuna olan inancına sığdırabileceği gerçeklik şudur; "Bana karşı terinin son damlasına kadar mücadele edecek bir rakiple oynamak isterim, böyle bir rakipten beklentim ise yarıştığım rakibime karşı da aynı ciddiyetteki mücadelesidir."
Onun için Fenerbahçenin kazandığı kupa ve şampiyonluklar zor olmuştur. Bir o kadar da anlamlı ve doyumsuz bir hazzı vardır.
3/4 ün kendisinin değil, rakibinin başarılı olmasını istemesini diler.
Son maçta kaybeder, kupayı verir, alnı ak, başı dik, rakibini tebrik eder.
Boşuna debelenmeyin, müzesinde ne varsa verir, başkanını vermez. Siz Fenerbahçeliyi kendinizle kıyaslamayın. Onun değerlerini siz tehayyül bile edemezsiniz. Anlamak istiyorsanız o kutsal çubukluyu giyip Saracoğluna gelmeli, onunla omuz omuza en az bir maç izlemeli, yüreğine, coşkusuna ortak olmalısınız.
Eğer birazcık insani duyguya sahipseniz işte o zaman azıcıkta olsa anlarsınız.
O başın daima dik duracak, sen hiç bir alçaklığın içinde olmadın çünkü.
NE MUTLU TÜRKÜM DİYENE, NE MUTLU SANA FENERBAHÇELİ !!!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder